Кед чловек наполнї седемдзешат роки живота, а ґу тому кед є и вецей як пейц децениї присутни у дружтвено-културним живоце Руснацох на тих просторох, вец ше вироятно зложиме же то и єдна з важних нагодох огляднуц ше на резултати яки таки чловек уложел до скарбнїци нашей култури. Єден спомедзи таких ювилантох и Мирон Жирош, наш познати новинар, публицист и наукови виглєдовач, котри 1. юния 2006. року наполнї 70 роки живота.

Мирон Жирош ше народзел 1. юния 1936. року у Руским Керестуре. По законченю учительскей школи 1953. року у Зомборе перше место службованя му було у дюрдьовскей школи, дзе, попри роботи у класи зоз школярами, скоро 4 роки бул активно уключени и до роботи КПД "Тарас Шевченко". Потим 1957. року преходзи на службу до школи у Руским Керестуре, дзе предлужує и свою дружтвену активносц. Дзекуюци тей активносци достава стипендию од Землєдїлско-продуковательней задруґи "Русин" з Руского Керестура и у периодзе 1959-1961. закончує висшу управну школу у Новим Садзе. После дипломованя єден кратши час роби як правнїк у спомнутей задруґи. Кед вона интеґрована до Польопривредного комбината “Црвенка” у Червинки, Жирош преходзи до “Руского слова” и роби як новинар (1961-1962), а потим пошвидко преходзи до Землєдїлскей задруґи “Перши май” у Руским Керестуре за управителя.

По власним жаданю, пре дальше усовершованє, 1965. року розришени є од длужносци управителя и преселює ше до Нового Саду. Спочатку роби як педаґоґ и предлужує студиї на Правним факултету як позарядови студент. Кед 1966. року по дзешецрочней прерви обновени бешедни емисиї на руским язику на Радио Новим Садзе, Мирон Жирош ше враца до новинарства. Роби як новинар-редактор полни 25 роки. У медзичаше, 1969. року и абсолвовал на Правним факултету у Беоґрадзе.

Жирошово перши новинарски написи (обявени у "Руским слове" у чаше кед там робел) "емоцийно набити" ­ як сам виявел у розгварки зоз Оксану Тимко, тедишню редакторку "Новей думки" (обявеней у ч. 109 од 1999. року, на бокох 15-21) ­ нє облапени у библиоґрафиї його написох. Озда прето же то були актуални статї зоз обласци дружтвеного, привредного и културного живота у наших стредкох. Вони одсликовйовали обставини през його видзенє у хвилькох датого часу и нє ношели таки змисти котри би мали тирвацу вредносц. Медзитим, треба ту зазначиц же Жирош бул автор сатиричней рубрики “Шнїц” у “Руским слове”, котра поряднє виходзела вецей роки и после його одходу з Редакциї.

Як радийски новинар Жирош пише прилоги и редаґує “Радио новини”, потим “Емисию за валал”, як и емисиї з нашей прешлосци “Давно, давно то було” и “Драги нашого живота”. У чаше єдинственей рускей радио и телевизийней редакциї (1976-1980), а и познєйше, обявел вецей замерковани документарни прилоги на телевизиї и телевизийни филми. Зоз єдну свою радио емисию за валал конкуровал на югославянским змаганю “Охрид 1976”. Тота його емисия преглашена за найлєпшу у информативней функциї. У єй рамикох була и гумористично-сатирична рубрика котру писал и читал “Кооперант Федор” (Микола Сеґеди). Нєодлуга по тим и Радио Беоґрад у своєй емисиї за валал уведол подобну рубрику.

През 25 роки роботи у Рускей редакциї РТВ Нови Сад Мирон Жирош постал ношитель вецей наградох за новинарски прилоги. Награду часопису"Шветлосц", Награду Дружтва новинарох Войводини за новинарски прилог, Награду КПЗ Войводини "Искри култури" за публицистику и Орден роботи зоз стрибернима зарями.

Пошлїдки єдного автомобилного нєщесца очежали його рухомосц, нєобходну у каждодньовей новинарскей роботи. Прето вон 1991. року одходзи до скорейчасовей пензиї. Од того часу свойо творчи моци, знанє и богате новинарске искуство уклада до наукововиглєдовацкей и публицистичней роботи. Од пензионованя преважно жиє у Казинцбарцики у Мадярскей (зоз свою супругу др Марию Йоббадь и дзивку Анамарию), алє часто приходзи до Нового Саду, чий є стаємни житель и надалєй, и ту друкує свойо кнїжки.

Зоз библиоґрафиї його написох, котру педантно водзи од 1970. року, видно же по 1998. рок лєм у наших календарох обявел 49 преважно историйни написи, а значне число му обявене у "Творчосци", "Виснїку култури", "Новей думки" и "Думкох з Дунаю", та у иножемстве у зборнїкох "Українськџ Карпати" (Ужгород) и " Studia Ukrainica et Rusinica Nyiregyhaziensia" (Нїредьгаза, Мадярска) ­ вєдно 20 написи и реферати. Белетризовани твори, драгописи, документарни статї и радио драми (шицко вєдно 84) обявени му у емисийох Радио Нового Саду, “Литературним слове”, “Руским слове”, “Маку”, “Дзвонох” и часопису “Карпатський край” (Ужгород). На ТВ Нови Сад му емитовани коло 80 прилоги, а зачувани у документациї 22 репортажи и документарни филми. Прейґ радия му емитована 101 емисия под назву “Давно, давно то було” у тирваню од по єдну годзину. Даєдни з нїх репризовани и у 2005. року, цо лєм доказує їх тирвацу вредносц.

Зоз тим нє заокружене Жирошово доприношенє нашей култури. Од 1998. року по нєшка обявел ище коло 30 написи и реферати. Поднєс и сообщеня на наукових сходох у Руским Керестуре, Шидзе, Новим Садзе и Вуковаре. Тоти роботи ище нє унєс до своєй библиоґрафиї, алє вони доступни нашей явносци прейґ нашей периодики.

Ґу спомнутому треба додац же Мирон Жирош од 1995. по 2005. рок видал и 8 кнїжки: "Погляди до прешлосци" (1995), "Жива Горнїца" (1996), "Надїя под цудзим нєбом" (1997), "Бачванско-сримски Руснаци дома и у швеце 1745-1991" том I (1997), том II (1998), "Мили сину мой” (2002), “Бачванско-сримски Руснаци дома и у швеце 1745-2001” том V (2003) и том IV (2004). Познате нам же вон уж ма порихтани до друку и VI том спомнутей кнїжки, котра чека заокруженє финансийней конструкциї, после чого будзе придати до друку.

Нє мож нє спомнуц и у тей нагоди же Мирон Жирош 20. мая 2000. року на схадзки Историйно-филозофскей секциї Наукового товариства "Шевченко" (НТШ) у Ню Йорку (на предкладанє своїх двох членох проф. др Василя Маркуса и о. мр Романа Миза) вибрани до єй членства, а Управа НТШ Европи (зоз шедзиском у Сарселу, Французка) 23. юния 2000. року го єдногласно прияла за члена НТШ Европи.

Гоч у половки 2006. року наполнює 70 роки живота, Жирош и надалєй интензивно зазберує документи о нашей прешлосци, та ше можеме наздавац же нам у блїзкей будучносци подарує ище по тераз нєпознати, або барз мало познати информациї зоз тей обласци. Жичиме му насампредз доброго здравя, а потим и вельо успиху и витирвалосци у дальшей творчей роботи!