|
Ювилеї |
| |
|
ПИСАТЕЛЬ И ПУБЛИЦИСТА
(Ґу 80-рочнїци од народзеня Владимира
Бильнї)
 Владимир Бильня народзени 25. фебруара
1927. року у Старим Вербаше у ремесельнїцкей фамелиї. Оцец
Яков и мац Ирина, народзена Пляскач, мали трох синох.
Основну школу закончел од 1933. по 1937. рок, а гражданску
од 1937 по 1941. рок, обидва у своїм родним месце. После
войни, у хторей участвовал перше як илеґални младежски
активиста, а вец и як борец НОВ, одходзи до Совєтского
Союзу, дзе закончел Висшу воєну интендантску академию у
Ленїнґраду (1946–1948). Потим роби як активни официр ЮНА,
окончуюци воєни длужносци зоз свойого фаху (1948–1950). Року
1950. є загарештовани и у периодзе обрахунку КПЮ зоз
прихильнїками Информбироа препровадзує 6 роки у гарештох и у
вецей каребно-поправних институцийох (Ґрадишка 1950, Святи
Ґрґур 1951, Уґлєн 1952, Билеча 1953–1954 и Голи оток, 1955).
З виходзеньом на шлєбоду криж зоз плєцох Бильньови нє зняти.
Вон го тирвацо ноши и праве чудо же на яки способ крегки
Бильньов орґанизем витримал шицки спокуси хтори го чекали у
цивилстве, як политично подозриву особу. То найлєпше мож
провадзиц прейґ частого меняня роботних местох хтори нє
резултат його дзеки. Понеже му оцец скапал у фашистичним
лаґре, а мац рок потим умарла, нїч го вецей нє вязало за
родне место. Почина робиц як ґрафични роботнїк у Беоґрадзе
(1956–1958), потим преходзи на роботу до Сараєва як
службенїк (1959–1963), зоз того места преходзи за управителя
Дома одпочивку Сараєва у Подґори (1964), вец роби як
ґрафични роботнїк у дньових новинох “Слободна Далмация"
у Сплиту (1965), а вец у Требиню (1966) и конєчно, як
ґрафичар у дньових новинох "Дневник" у Новим Садзе
(1967–1988). Оталь одходзи до пензиї. До конца свойого
живота жил у Новим Садзе.
У рускей литератури ше зявел зоз
приповедку Бачи Михал з брега (1968). Сотрудзовал у
периодики и часописох: “Литературне слово", "Шветлосц",
"Пионирска заградка", "Мак", "Руске слово", "Нова думка",
"Зборнїк за историю Матици сербскей", "Зборнїк за дружтвени
науки Матици сербскей" и "Воєне дїло". Першу кнїжку
приповедкох обявел под насловом Днї и ноци (1972).
Окремни литературни успих дожил зоз романом
Аз єсм, хтори обявел у Руским
слове 1990. року. На подлоги того романа знїмани
документарни филм, як и радио драма.
На сербским язику обявел роман
Додирнути дугу (1983).
Попри литературних роботох обявйовал и
хронїчарски записи и студиї з блїзшей прешлосци Руснацох
Войводини. Найзначнєйша му робота з тей обласци кнїжка
Rusini u Vojvodini
(1987).
Заступени є у шлїдуюцих антолоґийних
виданьох: Дубока бразда (1975), Там, коло Дунаю
(1976), Sled èasu
(1978) и Despartiri in cimpie
(Розходи у ровнїни) (1981).
Владимир Бильня ношитель вецей
литературних наградох. Роман Днї и ноци наградзени
зоз першу награду “Руского слова” на конкурсу за найлєпши
рукопис.
До конца свойого живота бул пошвецени
писаному слову, насампредз писаню приповедкох у хторих
виношел свойо становиско и закладанє за вредносци до хторих
верел.
Умар у Новим Садзе, 5. юния 2006. року,
после чежкей хороти, у своїм 79. року.
Микола Шанта
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Змист
