Ювилеї

Фахове знанє зоз театролоґиї здобул од корифейох українского театра Миколи К. Садовского, Михайла Биличенка, Олександра Загарова, а знанє дириґента од Юрия Гаєвского, тедишнього дириґента оркестра и члена Руского театра "Просвити" у Ужгородзе. У 1934. року, вєдно зоз своїм братом Євгеном, формовал Українски театер "Нова сцена" у Хусту-Ужгородзе. За директора того Театра меновани Юрий Шереґи. Тот театер функционовал и як державни театер Карпатскей України, котрей на чолє бул о. Авґустин Волошин, аж по окупацию з боку Гортийового мадярского войска (16. марца 1939. року). Теди велька часц закарпатскей интелиґенциї, вєдно зоз Владу о. Волошина, була примушена емиґровац. Значна часц з нїх (коло 400 особи, зоз цалу Владу), нашла ше у Руским Керестуре, уж у другей половки марца 1939. року, а потим у Шидзе. Нєодлуга после нїх, на поволанку руководительох Руского народного просвитного дружтва, до Руского Керестура (на початку априла), прейґ Румуниї, сцигнул и Юрий А. Шереґи. Ту ше стретнул зоз єдну часцу ґлумцох и службенїкох Театра "Нова сцена" и такой з нїма формовал нову театралну ґрупу, пополнєту зоз керестурскима дилетантами, особлїво зоз интелектуалцами и искуснєйшима ґлумцами зоз шорох валалскей младежи. Ту вон уж 23. априла 1939. року, премиєрно виведол театрални фалат К. Ванченка Запорозький скарб (у прекладзе на руски язик насловени Заврачане благо, гоч то нє цалком одвитує ориґиналу). Потим, 21. мая Сорочински ярмарок М. Старицкого, 13. авґуста Хмара Суходольского, а 29. октобра премиєрно виведол зоз ґлумцами свой фалат На порозі похрещення Руси. У новембру 1939. року, вон уж у Шидзе и там зоз школярами Руснацами, уж 19. децембра, премиєрно виведол свой фалат Чарни брацик. Потим, як сам написал у своїх здогадованьох, понеже доказал свою фаховосц шидским власцом, достал предлуженє свойого пребуваня у тим месце и 19. януара зоз старшима дилетантами „Рускей читальнї” премиєрно виведол театрални фалат Хмара Суходольского у сали Иличовей качмарки. У периодзе од 13. новембра 1939. по 23. септембер 1940. року, отримує и курси українских народних танцох у Шидзе, Миклошевцох и Петровцох.

Од 1929. по 1981. рок написал 33 драмски твори, векшина з музику. Точно єдна трецина з нїх була и виведзена на сценох. Штири спомедзи нїх написал под час свойого пребуваня у Керестуре и Шидзе. То Нєвинчани, На порозі похрещення Руси (На прагу покресценя Руси), Чарни брацик и музична драма у 4 сликох зоз селянского живота, з насловом Пан. Перша и остатня драма зоз ту спомнутих обявени му у Календарох за 1940. и 1941. рок у Руским Керестуре и Дервенти. Музику за тот остатнї фалат зложел о. Онуфрий Тимко.

После 25 рокох пририхтованя Ю. А. Шереґи докончел рукопис обсяжней роботи под насловом Нарис історії українських театрів Закарпатської України й ЧСР від 1918 до 1945-го року (Нарис историї українских театрох Закарпатскей України и ЧСР од 1918. по 1945. рок) у трох часцох. Тот рукопис обявени у єдней кнїжки под дакус вименєним насловом, котри глаши: Нарис історії українських театрів Закарпатської України до 1945 року. Зредаґовали го и уводни статї написали Василь Маркус и Валериян Ревуцкий. Як видаватель назначени Историйно-филозофска секция Запискох Наукового товариства „Шевченко" (том 218) и Словацке педаґоґийне видавнїцтво у Братислави, Оддзелєнє українскей литератури у Пряшове, а на кнїжки назначени места Нюйорк-Париз-Сидней-Торонто-Пряшов-Львов и рок виданя 1993. Нажаль, Шереґийови ше нє пощесцело дожиц виход з друку тей його капиталней роботи.

Статистични биланс театралней дїялносци Юрия Авґустина Шереґия, котри пожил 83 роки, випатра так: поставел на сцену понад 230 рижни театрални твори, спомедзи котрих 130 у Словацкей, а з того скоро два трецини музични. Сам одбавел 126 улоги у тих творох. Написал даскельо приручнїки наменєни театралним аматером. Його Методични приручнїк за театралних аматерох 1967. року обявело и „Руске слово” у Руским Керестуре у прекладзе на наш литературни язик.