Мено Миколи Мушинки у нашей културней явносци, особлїво у публикацийох на нашим язику, присутне уж вецей як штири децениї.

Перши контакти наших културних дїячох з Миколом Мушинком, Руснаком-Українцом зоз Пряшова (Словацка Република) настали давного 1964. року, же би у другей половки 1965. року пришло и до особного стретнуца у Пряшове. До стретнуца у Руским Керестуре, Коцуре, Новим Садзе и у местох заходного Сриму пришло три роки познєйше, у юлию 1968. року, кед Микола Мушинка пребувал на одпочивку у нашей жеми, зоз супругу Маґду.

У медзичаше тих двох стретнуцох одбувала ше интензивна медзисобна преписка, котра резултовала зоз превидаваньом етноґрафских записох Володимира Гнатюка, котри медзи нашима предками пребувал през лєто 1897. року.

Микола Мушинка нам ище под час першого стретнуца у Пряшове подаровал два томи Етноґрафичних материялох з Угорскей Руси, у котрих Володимир Гнатюк обявел басни, леґенди, историйни прекази (преданя), новели, анеґдоти, та сказки, котри записал од наших предкох. Зоз тим нам оможлївел упознац нашу културну явносц зоз богатством нашого духовного скарбу у записох того українского науковца и културного дїяча зоз конца 19. вику и перших двох деценийох 20. вику. И нє лєм то! Вон нам помогнул блїжей упознац живот и дїло Володимира Гнатюка, котри при нас у повойновим чаше нєправедно одходзел до забуца.

Як перши глашнїк на планє оживйованя памятки на того українского науковца, уж у другей половки 1967. року Новинске подприємство "Руске слово" у Руским Керестуре видало популарне виданє вибраних новелох, анеґдотох, сказкох и баснох по етноґрафичних материялох В. Гнатюка под насловом "Народни приповедки бачванских Русинох". До тей кнїжки место уводного слова Микола Мушинка написал обсяжну студию о Гнатюкови под насловом "Володимир Гнатюк – перши виучователь живота и народней култури Русинох-Українцох Югославиї", котру "Руске слово" видало и як окремни сепарат.

Од того часу сотруднїцтво з Мушинком постало ище интензивнєйше. Дзекуюци йому, 1972. року "Руске слово" теди могло видац и кнїжку "Руски народни писнї" по записох В. Гнатюка зоз обсяжну студию українского познатого гнатюкознавца Михайла Яценка зоз Києва, а дзекуюци им двом и Олексови Мишаничови, "Руске слово" осемдзешатих рокох фототипно видало штири томи Гнатюкових записох о нас и о наших предкох и єден том (як пияти) Гнатюкових статьох и розправох о нас, зоз обсяжну студию Юлияна Тамаша котра ноши наслов "Володимир Гнатюк и идентитет Руснацох Угорскей и Югославиї".

Зоз тим ше нє закончує нашо сотруднїцтво з Миколом Мушинком. Його статї находзиме у "Литературним слове", уж од 1966. року, у "Шветлосци" од 1967, а у "Новей думки" од 1973. року. Попри тим, вон участвовал зоз своїма сообщенями о нас и на вецей наукових конференцийох.

Мушинково найинтензивнєйше присуство у "Шветлосци" замерковане у 1971. року, а престава 1973. на интервенцию тедишнїх функционерох Културного союзу українских трудбенїкох (КСУТ) зоз Пряшова, котри теди Мушинку оквалификовали як дисидента и достал одказ на длужносц универзитетского професора и одбили друкованє його наукових роботох. Так Мушинка остал без служби и средствох за голи живот. Медзитим, функционере КСУТ теди нє интервеновали и при Редакциї "Новей думки" у Вуковаре, та тедишнї єй редактор Владо Костелник и надалєй предлужел обявйовац Мушинково написи. Так у тим часопису по 1995. рок обявени коло 60 Мушинково статї рижнородного характера, и то у чаше кед го у його жеми нє шмели друковац, або з часу на час и друковали, алє под псевдонимом.

Под час 1988. року и "Руске слово" престало почитовац препоруку КСУТ-а и пременєло свойо одношенє спрам Миколи Мушинки. Теди воно обявело Мушинкову кнїжку з насловом "Фолклор Руснацох Войводини". А теди др Микола Мушинка ище вше бул у нємилосци и бул примушени зарабяц хлєб як чувар кравох, а вец як топяч у котельнї у Пряшове.

Микола Мушинка дефинитивно регабилитовани 1990. року и врацени на длужносц универзитетского професора. У 1996. року достал почесне одликованє од предсидателя України за особне доприношенє у виучованю українско-словацких историйних и културних вязох, а 1997. року Национална академия наукох України го вибрала за свойого иножемного члена, вєдно зоз нашим др Юлияном Тамашом.

Нєшка академик професор др Микола Мушинка уж наполнєл 70 роки. Народзел ше 20. фебруара 1936. року у валалє Куров у Восточней Словацкей, нєдалєко од словацко-польскей гранїци. Барз є плодни и продуктивни науковец и публициста. Видал 66 самостойни кнїжки, 237 науково розправи, 1 127 публицистични статї, 436 рецензиї зоз вецей обласцох дружтвеного и културного живота.