Ruthen Press ***

Ювилеї

Мирон Будински ПОЕТ, ПИСАТЕЛЬ И ПЕДАҐОҐ

(Ґу 75-рочнЇци од народзеня Мирона Будинского)

Мирон Будински народзени 19. фебруара 1931. року у Руским Керестуре. Основну школу закончел у Руским Керестуре, I класу нїзшей ґимназиї у Ужгородзе (1943/44), II-IV класу нїзшей ґимназиї и малу матуру у Руским Керестуре (1945-1947), В класу висшей ґимназиї и вельку матуру у Бачким Петровцу (1948-1951). У Беоґрадзе закончел Природно-математични факултет (1951-1955). Школского 1955/56. року роби як професор у ґимназиї у Старей Пазови, од 1957. до 1960. року роби у Индустрийней школи зоз практичну обуку у своїм фаху, а потим преходзи за асистента на Технїчним факултету у Новим Садзе (1960-1971). Од 1971. до 1973. року роби як професор математики у ґимназиї у Србобранє, а вец ше знова враца на Технїчни факултет за фахового сотруднїка (1973-1996). Року 1996. одходзи до пензиї и жиє у Новим Садзе. Пише поезию, прозу и драмски тексти, а зоз своїма творами заступени є у вецей антолоґийох и зборнїкох. Видал кнїжку сказкох за дзеци “Воденїчка на стриберним потоку” (1969). Твори му прекладани на сербски, словацки, українски, македонски и румунски язик.

Академик Юлиян Тамаш у своєй "Историї рускей литератури" (1997) о творчосци Мирона Будинского, медзи иншим, гвари и тото:

"Поет и приповедач за дзеци Мирон Будински (1931) зявює ше у рускей литератури 1948. року. Пейдзешатих рокох публикує поезию социялистичного реализма, шейдзешатих є пошвецени литератури за дзеци, з часци поезиї и краткей прози у скритих стихох у Данкови-Здогаданкови, хтори у сущносци ма свойого предходнїка у Яникови Мальованому Михайла Ковача, а будзе мац и свойого потомка у резону дзецка зоз Папгаргайовей кнїжки Нє дам свойо роки и квит, же би 1969. року обявел кнїжку сказкох Воденїчка на стриберним потоку, свойо животне дїло. Двацец два сказки з Воденїчки на стриберним потоку поларизую ше на старши и младши тип уметнїцкей приповедки а обачлїва и циклизация знука швета приповедкох, у першим шоре коло стаємних подобох и места збуваня, менєй коло подїйох хтори повязани и медзисобно ше у ровнї фабули условюю. Типу сказки кореспондую поєдини циклуси, док менша часц сказкох нє облапена циклично. Будински осцилує медзи поетику уметнїцкей сказки яку фундаментує Шарл Перо и браца Ґрим на єдним полу и Г. К. Андерсен, док елементи сказки Луиса Керола периферно присутни у сказки Будинского. Будински витворює индивидуалну димензию своїх текстох зоз: конареньом и конкретизацию руского животного простору и животну филозофию характеристичну за тот етнос. Сказки повязани зоз систему вредносци и моралнима принципами хтори писатель заступа.”