Отец Йоаким Холошняй народзени 25. януара 1932. року у Руским Керестуре, дзе закончел два класи основней школи по руски, три класи по мадярски и штири класи Рускей ґимназиї. Три класи Ґимназиї и матуру закончел у Державней реалней ґимназиї у Вербаше 1951. року.

Спрам його словох, дзекуюци школованю у Рускей ґимназиї, окреме под уплївом трох одличних професорох: Гавриїла Надя, др Мафтея Виная и Яши Бакова, здобул "моцну общеруску, а окреме силну руснацку свидомосц”. Тоти професоре допринєсли и його нїґда нєзагашеному вирскому и церковному опредзелєню. На ньго барз уплївовало читанє Апостола на Служби Божей проф. Яши Бакова.

Як гварел, нє лєм же нїґда, анї на кратко, нє страцел дар Божи вири и церковносоци, алє го од дзецинства нїґда нє охабяло нєзаменлїве жаданє буц священїк.

– Буц священїк, то мой цаложивотни идеал – гвари о. Холошняй. – Гоч, през школованє 1945–1951. року ме велї пробовали оддумац од тей намири, бо же то прежите животне поволанє. Нє исновали нїяки арґументи хтори би ме одбили од жаданя котре ме обняло ище з найвчаснєйших дзецинских рокох. Вироятно бим анї нє пошол на висши школи кед би то нє було условиє постац священїк. Правда, мал сом барз упартого дїда Мойсея, хтори барз жадал же би дахто з його потомкох бул вишколовани. Перше сцел вишколовац свойого сина Янка, алє то му ше нє удало, та давал шицко од себе же би вишоловал мнє, сина його дзивки Леони и жеца Мирона.

И так, Йоаким Холошняй почал студирац на Римокатолїцким богословским факултету Универзитета у Заґребе академского 1951/52. року. Кед 1952. року Богословски факултет виключени з Универзитету, страцел законски статус студента, и мушел пойсц одслужиц войско рок и пол. Потим предлужел студиї и дипломовал богословию 1959. року.

– Як студент сом бул питомец Грекокатолїцкей семинариї у Заґребе. Семинария на мнє охабела нєвисхнути шлїди грекокатолїцкей церковносци. Глїбоко побожни и богобойни ректор о. др Дюра Вишошевич, прекрасна парохиялна и семинарийна церква св. Кирила и Методия, а окреме шицки канонски узвичаєни богослуженя, служени на достоїнственим уровню, зо мнє направели нєвименлївого любителя и практиканта нашого богослужебного живота.

Кед слово о тим чи малженство, чи целибат, под час богословского образованя, з часу на час сом бул у дилеми, алє конєчно превладало опредзелєнє за малженство. Повинчал сом ше з Амалию Микловш 21. априла 1958. року у Дюрдьове. Радикално почитуюци церковни морални норми о малженстве, народзели зме и по християнски воспитали седмеро дзеци, од котрих двоме синове священїки – гварел о. Холошняй.

За священїка го рукоположел кир Гавриїл Букатко у Руским Керестуре, на Кирбай, 9. мая 1958. року. Присутни бул и суботицки владика кир Матия Звеканович. Сослужели 40 священїки. Од єшенї 1958. року по єшень 1962. року службовал у Печну, Ґрабру, Прибичу, з биваньом у парохиї Печно. По 1971. рок службовал у Миклошевцох, одкаль даскельо роки служел и у Берку. Од 14. октобра 1971. року по нєшка є у Дюрдьове. Зоз Дюрдьова, през 20 роки (1981–2001) управял и з парохию Ґосподїнци, дзе була Служба Божа каждей нєдзелї и на кажде швето, а трираз у року и Саночне: на Крачун, Вельку ноц и Кирбай.

– Окрем пароховского служеня, цо ми зоз священїческого служеня була єдина любов, нє маюци нїяки фантазиї о власци и слави, знашли ме и висши священїчески служеня. Вельки владика Гавриїл, на мойо подполне нєсподзиванє, а и на запрепасценє велїх, поставел ме у юлию 1979. року за протопрезвитера бачкого. Од снованя Викарияту за Сербию и Чарну Гору 1999. року, та по преставанє того Викарияту, кед основани Еґзархат за грекокатолїкох у СЧГ, бул сом епископски викар – потолковал о. Йоаким Холошняй.

Священїческа конґреґация за Восточни Церкви одликовала го з чином протопрезвитера ставрофора 21. септембра 1985. року. Окрем основней священїческей роботи, бул активни и на других подручох. Бул анґажовани на будованю Церковного дома у Дюрдьове, парохиялного дома у Ґосподїнцох и церкви на теметове у Дюрдьове. Значну улогу мал и у снованю "Рускей одлоги".

Отец Йоаким Холошняй ше кратши час занїма и з писаним словом, та з тим у вязи виявел: